@พักใจ

น้ำตาใครหล่นไว้ในค่ำหนาว
เป็นหยาดพราวหยดใสบนใบหญ้า
กี่สะอื้นกี่ความเศร้าเคล้าน้ำตา
กี่เหว่ว้า กี่ลำบาก จึงมากมาย


บนใบไม้ก็นับได้อยู่หลายหยาด
ดารดาษด้วยหยาดใสจนใจหาย
ตรงนั้นมีรอยชื่นบนผืนทราย
เหมือนเพิ่งคลายรอยอาบคราบน้ำตา


ในลมร้าวหนาวเนื้อเหมือนเจือฝอย
ละอองลอยลมชื้นเทือกผืนผา
น้ำตาใครสะอื้นร้องล่องลมมา
หนาวอุราทั้งภูเทือกยะเยือกใจ


บนขอนไม้ก็พร่างพร้อยด้วยรอยชื้น
ใครสะอื้นทรุดนั่งทั่งร้องไห้
หยาดน้ำตาระทดท้อ ใครหนอใคร
สะทกในอุราร้าว ในหนาวลม


ใครกันหนอทิ้งหยาดพราวไว้ขาวพร่าง
บนทอดทางเปลี่ยวร้าวราวทุกข์ขม
เห็นแต่รอยหยาดพราวร้าวระทม
พบแต่พรมหยาดพราวคาวน้ำตา


น้ำตาใครหล่นไว้ในค่ำหนาว
เป็นหยาดพราวหยดยวงจากดวงหน้า
เปลื้องทุกหยาดเถิดทุกยวงให้ร่วงมา
แดดอุษาจะทาบทับ ซับให้เอง

..........

แดดอุษาจะทอดทับ ซับเจ้าเอง

หายไปนาน

อย่าเศร้าดิ

เศร้า ทำไมครับ

เพลงเพราะค่ะ

แต่เศร้างๆๆเหงาๆๆไงไม่รู้เนาะ

แวะไปเยี่ยมบล็อคนู๋ กระชากวัยสักหน่อยๆ ฮิ้ว ววว
พูดเล่นนะค่ะ

หายเศร้าเร็วๆนะค่ะ

เป็นไรไปอ่ะ กลับมาเศร้า

คิดถึงนะ

หายไปนาน
เห็นหัวเขียวๆ ไม่เคยได้ทักเนาะ

ว่าแต่ สบายดีไหม??