@พักใจ

แล้ววันเวลาที่เพิ่งผ่านพ้นในช่วงคำว่าปีใหม่

ก็เดินทางมาไกลถึงเดือนที่ 2 ของปีแล้ว

ไวจังว่ามั้ย...

ชีวิตในปี 2552 นี้รู้สึกเหมือนกับว่า

ตกอยู่ในวังวนของการเปลี่ยนแปลงและเดินทางตลอดเวลา

ช่วยรุ่นพี่ย้ายบ้าน จากชั้นบนลงชั้นล่าง

ย้ายออฟฟิศ..

จากลาดพร้าว ไปศรีนครินทร์ (ฉันแฮปปี้มากเพราะใกล้บ้านเดินทางสะดวก)

ประหยัดได้ทุกอย่างแม้กระทั่งพลังชีวิต

แล้วอารมณ์แฮปปี้แบบนั้นมันก็สั้นเหมือนที่เค้าพูดๆกัน

มีปัญหาบางอย่างที่ทำให้ฉันและทุกๆคนในองค์กร

ต้องเก็บสมบัติและย้ายกันอีกครั้ง

จุดหมายครั้งนี้แค่ได้ยินว่าจะไปไหน มันก็ทำเอาฉันคิดหนักมากพอสมควร

บางใหญ่!!

จากลาดพร้าวว่าไกล มาอยู่ใกล้ก็แอบดีใจไปแล้ว

ได้ไม่เท่าไหร่ครั้งนี้ต้องไปไหนเนี่ย...เฮ้ย!!

และเมื่อวานเป็นวันแรกของการไปเริ่มงานที่ออฟฟิศใหม่

มันไกลจนเกินกว่าจะสามารถไปเอง..โอเควันแรกไปกับนาย

เฮ้ย!!!(รอบสอง)

ไกลจนอยากจะร้องไห้

ไม่มีรถโดยสารผ่าน ไม่มีเพื่อนบ้าน ไม่มีร้านค้า

ถนน ถนน และทุ่งนา....สบถกับตัวเองว่า "เอาไงดีวะ"

อาการป่วยร้อนที่มีทำให้สมองมึนงง และให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้

มีเพียง 1 คำถามในหัว

"พี่คะ พรุ่งนี้โบจะมาทำงานยังไงหล่ะค่ะ"

"ออฟฟิศยังไม่เรียบร้อย พักทำงานที่บ้านสักวันก็ได้"

.....ก็ยังดี แต่ยังไม่วายที่จะคิดๆๆๆ และตัดสินใจ

มันรวดเร็วจนไม่ทันได้ตั้งตัว

บวกกับช่วงนี้มีเรื่องที่ต้องรับผิดชอบอีกหลายอย่าง

อีก 1 สัปดาห์ข้างหน้า

ระยอง งานแต่งริมทะเล ถ่ายรูป Presentation เตรียมงาน...

ตื่นเต้น ปนกังวล...และอีกหลายอย่างของความรู้สึก

บอกตัวเอง "เอาน่า....เต็มที่และให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะสามารถ"

ทุกสิ่งอย่างกระชั้นชิด การพยายามวางแผนและลำดับขั้นตอนในทุกเรื่อง

ดูเป็นอะไรที่ยากและหนักมากว่างานอื่นๆ

...

วันนี้วันหยุด 1 วัน(และคงมีต่อไปถึงวันพรุ่งนี้)

วางแผนว่าจะพักสักนิดและก็แก้ไขงาน Presentation

ที่พี่เค้าบอกว่า "พี่ชอบอ่ะโบ ชอบมาก"

"แต่พี่อยากได้ ......... %#$%&)&^%$^#@$ "

นี่แหละค่ะพี่ที่พี่บอกว่าพี่เอาง่ายๆ ตามสไตล์โบ

เอ่อ..พี่อยากได้ 4 เพลง เอ่อ....

คิดได้แค่ในใจ

ความแตกต่างและความชอบที่ต่างกัน

ทำให้คำว่า"ง่าย"กลายเป็นคำที่"ยาก" ขึ้นมาทันใด

แต่ก็ถือว่าโอเค

.

.

.

เฮ้ออ.....ขอถอนหายใจเฮือกใหญ่

และคงได้เวลาที่จะออกไปเจอพี่เจ้าสาวแล้วหล่ะค่ะ

ไปนะคะ แล้วจะซื้อขนมมาฝากค่ะ

ป.ล. ร้อน(รุ่ม) อยากกินน้ำแข็งใสแต่เจ็บคอ