@พักใจ

ฉันเคยคิดว่าฉันเข้มแข็งพอที่จะเริ่มหันหลังให้กับบางสิ่งบางอย่าง

แต่ป่าวเลย ทุกครั้งที่ฉันขยับเท้าที่จะหมุนตัวกลับหันหลัง

ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างที่มีพลังมากพอที่ทำให้ฉันไม่สามารถขยับก้าวขาต่อไปได้

แท้จริงแล้วฉันก็เป็นแค่คนอ่อนแอคนเดิมเท่านั้น

..

มันยังคงวนเวียนและเป็นอย่างนี้อยู่ร่ำไป

ฉันเคยบอกว่าฉันไม่อยากให้ความสุขของฉันหยุดอยู่กับที่

อยากให้มันหมุนวนกลับมาและฉันจะรอวันที่มันวนกลับมาอีกครั้ง

แต่มาครั้งนี้ ฉันอยากขอ...ขอให้ทุกสิ่งทุกอย่าง

ทั้งสุขและทุกข์ที่พัดผ่านมากับสายลมไม่วูบใดก็วูบหนึ่ง

หยุดอยู่ตรงนี้ ตรงที่เดิมเพียงเท่านี้

ฉันอยากเข้มแข็งให้ได้มากกว่าที่เป็นอยู่

ณ วันนี้   ความสับสนที่เคยมี

คิดว่ามันได้คลี่คลายไปแล้ว

ไม่เลย..มันกลับยังอยู่ มันวนกลับมาเหมือนที่ฉันรอความสุขให้วนกลับมา

..

ฉันคงอ่อนแอเกินไป

เกินกว่าที่จะเข้าใจอะไรๆได้เหมือนเดิม

กลุ่มก้อนเรื่องราวเล็กๆ วิ่งวนไปมาอยู่ในความคิด

คล้ายลูกโป่งสวรรค์ใบเล็กที่หลุดลอยสูงขึ้นบนฟ้ากว้างไร้เมฆ

รอเพียงวันที่มันอ่อนล้าด้วยตัวมันเอง

และวันนั้นมันคงจะค่อยๆปลิวตามแรงลมและไปตกยังที่ใดที่หนึ่ง

ในสักวัน....