@พักใจ

กำลังใจจากฉัน อาจเป็นเพียงเศษเสี้ยวของกำลังใจทั้งหมด

ที่คุณคงได้รับจากใครมากมาย

ฉันไม่สามารถรู้ได้ว่ามันจะส่งถึงคุณ ตกหล่น

หรือปลิดปลิวไปตามแรงลมวูบใด และไปที่ไหนสักแห่งไหม

เพียงแต่หวังว่ากำลังใจเหล่านั้นของฉัน

จะอดทน และผ่านพายุฝน ลมหนาว และแดดจ้า

พากันเกาะกลุ่มไปจนถึงคุณให้ได้มากที่สุด

แม้เมื่อไปถึงยังคุณแล้ว และมันอาจช่วยอะไรคุณไม่ได้

แต่ก็ยังหวัง หวังใหญ่ๆ ว่าคุณจะไม่เดินหนีมันไปให้ไกลพ้น

ปล่อยให้มันยืนอยู่ตรงนั้นนะ อย่างน้อยมันคงทำให้คุณได้รู้ว่า

...คุณไม่ได้ยืนอยู่ลำพัง...

...อย่าบอกกับฉันว่ามันมากไป

แล้วคุณจะเข้าใจฉัน

เมื่อคุณเริ่มต้นหรือกำลัง "รัก"  ใครสักคน