@พักใจ

22.50 น.

ฉันเริ่มต้นหยุดหลายๆความคิด

ไว้กับตั๋วรถเมล์ใบสุดท้ายที่ได้มาตอนที่เดินทางกลับบ้าน

ทิ้งมันลงในถังขยะภายในห้องนอน

ซึ่งสวนทางกับหลายสิ่งหลายอย่างในตัวฉัน

ที่หายไปในช่วงเวลาขณะหนึ่ง

และมันกำลังเริ่มตบเท้าเดินกลับเข้ามาหาฉัน

......

ความเบื่อหน่าย

ความอ่อนล้า

ถูกกลับมาแทนที่ด้วยความคิดถึงเช่นทุกวันที่ผ่านมา

(ไม่นับรวมช่วงที่มันหายไปนะ)

หลายวันนี้ฉันมองดูคุณ

คุณเองก็คงจะเหนื่อยและล้าไม่ต่างกัน

แต่ ณ เวลานั้นฉันคงทำอะไรไม่ได้

นอกจากต้องหันกลับมาเยียวยาหัวใจตัวเองให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม

แต่ไม่ว่าฉันจะแปรปรวนไปเช่นไร

ทุกสิ่งที่เคยมีให้มันคงอยู่ไม่ลดลง

มีบ้างที่ละเลยที่จะคิดถึง...แต่มันก็เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ

.....

และวันนี้ คืนนี้

ฉันคงทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า

...คิดถึงคุณ...

จนหลับไป

ก็เท่านั้น

.

.

.

** หลายครั้งนะที่ sms คืนเก่าๆที่ผ่านมาจากคุณมันทำให้ฉันยิ้มได้และหลับฝันดี...ขอบคุณนะ