@พักใจ

 2 ทุ่มกว่าๆ กับหน้าจอคอมพิวเตอร์เครื่องเดิม

ที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะละสายตาจากมันง่ายๆ

ภายนอกออฟฟิศ กับความชุ่มชื้นหลังฝนตก

ทำให้อุณหภูมิภายในลดต่ำลงได้ยิ่งขึ้นอีก

อ่อ ฉันยังไม่ได้บอกใช่ไหมว่าออฟฟิศที่ย้ายตำแหน่งใหม่

โต๊ะทำงานตัวเดิม ทุกอยากเหมือนเดิม แต่มีสิ่งที่เปลี่ยนแปลงคือ

ตำแหน่งที่ฉันนั่งมันเป็นจุดแอร์ตกพอดี!

ในขณะที่ทุกๆคนในออฟฟิศรู้สึกร้อน และปรับอุณหภูมิให้ยิ่งต่ำลง

ฉันทำได้แค่เพียงหาความอบอุ่นให้กับตัวเองเพื่อบรรเทาความหนาวเย็นจากเครื่องปรับอากาศ

..

หลายวันมานี้ ฉันเหมือนกับคนที่เหมือนไม่ค่อยใส่ใจกับอะไรมากมาย

แต่รู้ไว้นะ ฉันไม่เคยที่จะละเลย ความเป็นห่วงยังคงมีอยู่ไม่เคยลดลง

ความคิดถึงยังคงเดินทางไปอย่างไม่ขาด

เวลาที่เธอหม่น ฉันเห็นและเป็นห่วง

เอาเป็นว่าสำหรับวันนี้ ฉันมาเพื่อบอกเล่าเรื่องราวช่วงเล็กๆในชีวิต

ไม่มีอะไรมาก เพียงรู้สึกว่าช่วงนี้ ระยะห่างระหว่างเรามันดูกว้างมากขึ้นก็เท่านั้น

.............

พระจันทร์ที่ฉันมอง

มองพระจันทร์ ที่ทอแสงอยู่บนฟากฟ้า

เมื่อก่อนนี้เธอยังส่องแสงลงมางดงามเกินกว่าสิ่งใด

แต่วันนี้ใยไม่ส่องแสงดีงามจับใจ

ตัวฉันคนที่ห่างไกล เฝ้ามองดูด้วยความห่วงใย

ยามนี้มีเมฆบางๆ มากั้นแสงของเธอเอาไว้

ใจของเธอคงจะสับสนและอ่อนล้า

ฉันควรทำควรทำอย่างไร ให้ความสดใสเธอคืนกลับมา

ได้ทอแสงประกายจับตาเหมือนเดิม

อยากเอารักเบาๆ ผลักดันก้อนเมฆบางๆให้ลอยหาย

แต่เป็นเพียงรักจางๆ กว่าจะไปถึงจันทราคงเลือนหาย

ถ้าฉันเป็นลมลายบนนภา ฉันจะห่มรักให้จันทร์สดใส

ให้ทอแสงนวลชวนมองเรื่อยไป ตลอดทั้งคืน