@พักใจ

เวลามันช่างผ่านไปเร็วนะ คุณว่ามั้ย

ค่ำคืนที่ผิดเวลาที่ควรจะเป็นมันเริ่มขึ้นแล้วสำหรับคืนนี้

ดวงตาที่ควรจะได้รับการพักผ่อน ยังเบิกกว้างไม่ต่างจาก 2 ชั่วโมงที่ผ่านมา

วันนี้ได้ปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการเดิมๆที่ตีกรอบให้ตัวเอง

และยังย้ำกับตัวเองว่ามันต้องเป็นแบบนี้อีกต่อไปเรื่อยๆ

หัวใจที่เคยผูกติด มันได้ถูกปลดปล่อยแล้ว

ความรักของเพื่อนยังอยู่ที่เดิม ลางเลือนแต่เท่าเดิมกับความสัมพันธ์ที่ยังคงอยู่

มิตรภาพไม่มีวันหมดอายุ แต่มีวันผุพังและเสื่อมถอย

และสามารถดูแลซ่อมแซมและกลับมาขับเคลื่อนได้ตลอดเวลา

ก็แค่ความคิดของตัวเองที่มองโลกมุมเดียว คือมุมของตัวเอง

มันอาจไม่ถูก หรือถูกแต่ไม่ทั้งหมด แต่หัวใจรับรู้ว่ามันก็คงไม่ได้ผิดอะไร

ในเมื่อมันไม่มีทฤษฎีตายตัวกำหนด

เมื่อเวลายังเดินหน้าชีวิตก็ก้าวตามจังหวะของเวลา

ความรู้สึกที่เคยถูกล็อคด้วยแม่กุญแจใหญ่ เริ่มถูกปลดปล่อยด้วยหัวใจของตัวเอง

กฎเกณฑ์ที่ล้อมกรอบตัวเอง เริ่มพังทลายและค่อยหายไป

ความหวาดกลัวของเมื่อวาน มันเหือดหายไป แม้ไม่แห้งผาด แต่ก็ไม่เจิ่งนองเช่นเคยเป็น

แม้หัวใจยังไม่พร้อมร้อยเปอร์เซ็นต์

แต่ไม่ปิดกั้นและหวาดกลัวอีกแล้ว

เหลือเพียงความกังวลที่ฝังตัวแน่นเป็นพื้นฐานของจิตใจ

ซึ่งมันควรที่จะมีเพื่อคอยเตือนให้ยั้บยั้งและชั่งใจ

ถามย้ำกับตัวเองว่าจะหวาดกลัวอะไรในเมื่อหัวใจรู้สึก

ได้คำตอบที่ ใช่ทิ้งความกลัวมันไปซะ

รักดีๆ มันไม่ผิดกฎข้อห้ามใดๆ สักหน่อย

การที่มีใครสักคนสามารถเข้ามาทำให้รู้สึกได้แบบนี้ ไม่ใช่เรื่องง่าย

คนหนึ่งคนจะรู้สึกดีกับใคร ไม่ง่าย

และคนหนึ่งคนจะทำให้ใครอีกคนรู้สึกดีก็ไม่ง่ายเช่นเดียวกัน

มันมีอะไรมากมายที่ไม่สามารถอธิบายและเล่าถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ได้รับ

และไม่มีคำไหนที่จะอธิบายว่าซาบซึ้งมากมายขนาดไหน

>