@พักใจ

ยิ่งเข้าใกล้สิ้นปีมากเท่าไหร่มันเหมือนกับช่วงชีวิตกำลังจะผ่านพ้นอีกช่วงหนึ่ง

กลับมานั่งอยู่กับตัวเอง และเริ่มคิดทบทวนว่าภายในหนึ่งปี

เราเจอะเจออะไรมาบ้าง

มีสักกี่คนที่ก้าวเข้ามาใหม่ในชีวิต

และมีอีกสักกี่คนที่ก้าวผ่านพ้นชีวิตออกไป

เรื่องราวที่เกิดขึ้น มีเรื่องดีๆและเรื่องที่แย่ๆ สักกี่เรื่องกัน

เราสามารถผ่านพ้นมันมาได้ยังไง

นั่นสินะแต่แล้วมันก็ผ่านพ้นมาได้จนถึงทุกวันนี้

อย่างน้อยการเราได้มีโอกาสพบเจอคนดีๆเรื่องดีๆ ฉันว่ามันก็คุ้มค่าสำหรับหนึ่งชีวิตแล้วหล่ะ

 กับ 365 วัน

มากกว่า 170 วันที่ต้องเดินคนเดียว

 100 กว่าวันที่มีเพื่อนเคียงข้างและไม่เหงา

300 กว่าวัน ที่ต้องอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายแต่เหมือนนั่งอยู่ภายในห้องกว้างเพียงลำพัง

มากกว่า 365 วันที่ความรักและความอบอุ่นในครอบครัวไม่เคยลดลง

มีสัก 50 วันกับน้ำตาจากความผิดหวังและเสียใจ

3 วันกับน้ำตาแห่งมิตรภาพและความซาบซึ้ง

และ 200 กว่าวันกับความคิดถึงที่เดินทางไกล

1 คำขอบคุณ สำหรับคนดีๆ และมิตรภาพดีๆ ที่พบเจอและคงอยู่

อีก 1 คำขอบคุณ สำหรับคนแย่ๆ และเรื่องราวแย่ๆ  ที่ทำให้มีวันแย่ๆ ให้ฉันได้เข้าใจความหมายของวันดีๆ

จากใจ....... ขอบคุณ