กว่าจะรับรู้
posted on 06 Dec 2007 16:46 by pukjai
กว่าจะรับรู้
วิฑูร ศิลาอ่อน
เป็นแค่เหงาภายใต้แสงจันทร์
ไม่มีวันที่จะชัดเจน คนที่เธอมองไม่เห็น
ไม่ว่าใกล้เพียงใด
ความอดทนฉันก็มากพอ คำว่ารอฉันก็เข้าใจ
แต่พยายามแค่ไหน สุดท้ายก็ว่างเปล่า
จะบอกรัก สักล้านคำ
คงไม่ทำให้เธอซึ้ง
กว่าจะรับรู้
ฉันกลัวจะขาดใจตาย รู้ดีว่าควรทำใจ
ก่อนไปแค่เพียงจะลา และมาอวยพรให้เธอได้เจอกับคนที่ค้นหา
และรักกันตลอดไป
เพียงสบตาอย่าเพิ่งหันไป ความห่วงใยเธอช่วยรับมัน
ก่อนที่ชีวิตของฉัน จะหายไปจะไกลเธอ
************************
ถึงอยู่ใกล้กันเพียงปลายตา..
ก็ไม่สามารถทำให้คนนั้น มารักเราได้
ก็หัวใจเขาคนนั้น.. ไม่เคยมีเรา
#1 By ~* พระอาทิตย์สีชมพู *~ on 2007-12-06 17:22